Hoera, 15 jaar De Studio! Om hun rijke verleden te vieren, doen ze dit door terug te blikken naar het verleden samen met al hun sympathisanten, bezoekers en makers. Laat je meeslepen door de woorden van Freek in zijn brief van de studio.

EEN VULVA IN DE JUNGLE

Brief aan/van De Studio

jullie kwamen hier binnen
en zeiden
dat ik van jullie was

terwijl de mieren en muizen
hier al veel langer hun sporen trokken
en met zuur en keutels
hun territorium markeerden

en dat deden jullie ook:

jullie smeerden bier over mijn vloeren
sloegen nagels in mijn muren
plaatsten piscines in een paleis

jullie stiften vulva’s in mijn toiletten
koolden een woud tussen mijn zuilen
in een poging mij te beschrijven
en ja
ik ben dat alles:
de hoge en de lage kunst
de lust en het verdwalen
de métier en de baldadigheid
de impuls en het doordachte

een vulva in de jungle

—

jullie kwamen hier toe
en dachten
dat ik van jullie was
zonder goed te beseffen
dat jullie mij toebehoorden

alsof ik jullie niet omsloot
en met mijn muren
dwingend jullie passen bepaalde
alsof mijn plafonds
jullie blikken niet naar boven leidden
mijn gangen lieten jullie kronkelen
ik joeg jullie
trappen op
trappen af
— en jullie plaatsten een lift

—

jullie dachten de baas te zijn
braken mijn wanden open

en schraapten de jaren meeroken van mijn muren
haalden de sloophamer door traditie
maakten mij ‘hip’
met cosmetische ingrepen
die jullie
‘cinema’
noemen
— ik voel me soms een bejaarde in een tanga
jullie droomden
er niet aan denkend
dat ik jullie dit misschien doe dromen
dat ik jullie inspireer
tot deze frivoliteiten
die deze eeuwenoude bejaarde
weer een jong veulen doen voelen

—

al die ideeën waar jullie zo trots op zijn
die feesten
die voorstellingen
die nachten

besef
dat jullie ideeën ook van mij zijn
dat elk idee een ontmoeting is
tussen jij en iets anders

dat ik meespeel
in elke voorstelling
elke creatie
mee heb gemaakt

dat die haak aan mijn muur
een scène werd

en de breedte van mijn vloer
je decor bepaalde

dat mijn donkere hoekjes
jouw relaties mee startten
(ik heb al baby’s op mijn conto)

‘niets bestaat
dat niet iets anders aanraakt’
schreef een schrijver ooit
zogenaamd helemaal alleen

—

pas op

ik hoef niet in de credits
ik hoef geen geboortekaartje
of applaus

weet gewoon
dat ik sporen nalaat op jullie
en jullie op mij

—

en je weet nooit wat daarvan komt

want jullie kwamen hier toe
en jullie verbaasden mij

ik zag dingen
die ik nog nooit zag

kartonnen batmanpakken
rotsen van mousse die reikten tot aan mijn nok
aan katrollen geknevelde reuzen
glitters en pluimen en tongen

jullie joegen leven in elke vezel

jullie deden mijn muren daveren
brachten hier
bonkende beats
bonkende lijven
ronkende zinnen
pronkende lijven

en ik wiegde mee

—

streel eens langs mijn muren

kijk

en zie mij
niet als vanzelfsprekendheid
maar als sparring partner

want tussen al dat bouwen
en breken

werden wij langzaam
elkaars geschiedenis

— Freek Mariën